In het café zat niemand. Buiten, op het terras, zag ze het profiel van een koppel en de achterkant van een man. Zijn kruin was kaal, ze keek naar zijn glimmende door haar omkranste achterschedel. Ze had het niet zo op kale mannen begrepen, maar hij moest het zijn. Ze stapte op hem toe. Ze [...]
Manifest voor Madrid
Eergisteren kocht ik een boekje in de boekhandel van de Reina Sofia: een manifest voor Madrid. Het is een uitgesproken links pamflet dat tekeer gaat tegen het rechtse bewind in Madrid van de afgelopen jaren. Zijn linkse stempel maakt het soms iets te unisono. Desalniettemin duidt het een aantal fenomenen die mij de laatste jaren [...]
Triangel
- Twee vrienden is niet genoeg.
- Twee vrienden is niet veel, nee.
- Maar twee mensen aan wie je je beslommeringen kwijt kunt. Maar twee vertrouwelingen.
- Het is hoog tijd dat je uit je wereld breekt.
- Ja.
De vrouw brengt haar handpalmen naar haar gezicht. Met haar vingertoppen duwt ze haar bril omhoog. Met vlakke handen dept [...]
Buitengesloten
Er is waarschijnlijk geen verband, maar toen ik opnieuw begon te drinken, viel mijn appartement terug in zijn gore staat. Ik had het schoongemaakt toen ik terugkwam van de ontwenningskliniek, maar na mijn tweeëndertigste verjaardag hoopten de flessen en de vuiligheid zich weer op.
Mensen hebben moeite om zich moderne, urbane vuiligheid voor te stellen. Ze [...]
Sea time
Magda
Haar ogen zijn dicht, want ze kijkt recht in de zon.
Achter en beneden haar wemelt het strand van de zondagtoeristen. Ze liggen of zitten op hun badhanddoek of in de kuil, die hun kinderen voor hen groeven. De kinderen zijn met schopje en emmertje in de weer, lopen naar de waterlijn om schelpen en krabben [...]
Banket
FAUST 1
Elke dag dezelfde droom, elke dag word ik wakker met de wekker op hetzelfde uur.
Ik ga naar de keuken, ik maak mijn koffie, ik smeer mijn vetarme, cholesterolvrije, 0%-suikerpasta op mijn rijstwafels en ik neem mijn extra-vitamines-, extra-magnesium-, extra-calcium-, anti-depressivum-, anti-angst-, anti-stresspillen met één enkele kop water.
Elke dag dezelfde droom.
Ik ben op mijn eigen [...]
Vreemd gaan en vreemd blijven
Het subject is een valse noot, niet alleen in de melodie van de Ander, maar ook in zijn eigen oren - zoals die stem die de mijne is en die ik in de geluidsopname niet herken, zoals die man op de foto die niet iemand anders is dan ik, maar toch ook niet dezelfde.
(…)
Denk aan [...]
Opgeblazen kikkers
Het gerechtsgebouw is mannelijk en het hotel vrouwelijk. De mannelijke staat wil een krachtige indruk wekken. Het neo-conservatisme is een mannelijke contrarevolutie. Politiek is een oorlogsspelletje van mannen. Opgeblazen kikkers!
De beste zaken in het leven zijn kunst en moederschap, eventueel in omgekeerde volgorde. Al het andere is minder goed. De stad lacht de staat uit, [...]
Hoofdstuk 22
Awel, hoe is het nu? – vroeg Augusto aan Victor -, hoe hebben jullie de indringer onthaald?
- Ah, we hadden het nooit kunnen geloven, nooit! Aan de vooravond van de geboorte waren we nog vreselijk geïrriteerd. En je kunt je niet voorstellen welke verwijten mijn Elena me naar het hoofd slingerde, terwijl hij zich naar [...]
Blindenstokken
Er was eens een man en een vrouw, beiden blind, die elkaar stokslagen gaven op de hoek van María Moliner en Julio Casares. Ik ga vaak in die buurt wandelen, omdat ze – misschien door de afwezigheid van winkels – leger is dan een mond zonder tong. Er is zelfs geen krantenkiosk; de dichtstbijzijnde bevindt [...]